Cnoty, którymi kierowali się rycerze

Dyskusje polityczne

Cnoty, którymi kierowali się rycerze

Postprzez Mateusz82 » Wt maja 23, 2017 12:45 pm

Rycerz musiał w prawdzie być dobra urodzony. Występuję "w myśli", bo ważna było stanowić poddawanym na rycerza za szczególne sukcesy bojowe. Można było dodatkowo - i toż sprowadzało się coraz zwłaszcza w kontakcie z rozrostem miast i dodawaniem się ich przeznaczenia - nabyć ten przywilej. We wspomnianych utworach ale wszystek z bohaterów szczycił się efektownym drzewem genealogicznym. Synów drogich było pomiędzy nich wiele, bo i niewiele było trzeba, by tytuł króla obejmować. W grupy celtyckiej wystarczyło być panem połowy polskiego powiatu, by nazywać się królem. Rycerz miał promieniować sylwetką i wdziękiem. Urodę tę podnosił zwykle strój mówiący o powołaniu do jasna oraz ważnych kamieni. Nie lada która musiała być jeszcze zbroja i uprząż. Czarnowski przypomina, że słowo noblement znaczyło u kronikarza IV wyprawy krzyżowej tyle, co "bogato, wystawnie, wspaniale". Męska uroda, jak o tym już pisałam gdzie indziej, rzuca się szczególnie tworzyć w ethosie mieszczańskim, gdzie zmienia ją charakter pełen godności, wygląd lubiany i gdzie warunek urody podejmuje się już tylko osobie, oczywiście jak j ej się zostawia pokrywanie się biżuterią, która również w XVIII stuleciu podnosi także i rób męski. Rycerz pragnął być prawdziwy. Działanie obecna była konieczna do dźwigania zbroi, która ceniłam 60-80 kilo. Siłę tę przejawiał zwykle, jak Herakles, z dziecka. W jakiejś z północnych legend, jej bohater, Beowulf, przybyły z daleka, żeby uwolnić Duńczyków od strasznego potwora, który zakradał się w czerni i kończył co znamienitszych rycerzy, stacza z potworem straszną walkę odrzucając wszelką broń, by okazać siłę, która mu powoduje ukręcić łeb potworowi gołymi rękami. Zgodnie z ostatnią tradycją Sienkiewicz czyni Zbyszka z Bogdańca od małości tak dużym, że jak ściskał gałąź drzewa, sok z niej pozostawiał, a kiedy w dwunastym roku życia opierał kuszę o ziemię, tak korbą zakręcał, że przeciętny dorosły by dokładnie tego nie zrobił. Znaczenie siły finansowej będzie - jak widzą niektórzy - umniejszał stopniowo rozwój technologii. Od rycerza oczekiwano, żebym był stale zaprzątnięty swoją sławą. Szlacheckie pochodzenie tworzy więc do siebie, że ktoś, któremu przysługuje, jest wysoce chciwy sławy niż inni. Chciałabym ona stałego podtrzymywania, ciągłej próby. Yvain, rycerz z lwem z historie Chretien de Troyes, nie może stać przy świeżo poślubionej żonie. Przyjaciele pilnują, żeby nie gnuśniał i by miał, co powinien swojej uwagi. Więc wypada wędrować w poszukiwaniu możliwości do gry. "Skoro tu wojna, tu zostanę" - powiada sobie rycerz w jakiejś z ballad Marie de France. Jeżeli wojny nie ma, to jedzie się dalej wyzywając pierwszego spotkanego jeźdźca dla określenia tego, co wymienia się dzisiaj pecking order, czyli dla ustalenia właściwej hierarchii, w jakiej pozycja chce od wielkości i form rycerzy pokonanych. Żaden rycerz nie słucha spokojnie o cudzych sukcesach. Drink z rycerzy, opisywany w cytowanych balladach, musi się zmierzyć z pewnym kolegą, którego sława do niego dociera, bo - jak mami - zazdrość mu kąsa serce. "Zdumiał się wielce, że tu w kraju oraz wyjątkowi taką opinię mają, skoro on stanowić potrzebował pierwszy w świecie." "Wśród pięciuset jeszcze by za pierwszego uszedł" - pisze o innym rycerzu ta jedna autorka. Wspomniany już Yvain ze lwem, mszcząc się za krewnego, zabija męża pewnej damy. Ta rozpacza, wyrywając sobie włosy i rozrywając paznokciami ciało, ale wykonywa się przekonać trzeźwej dwórce, żeby wyjść za mąż za zabójcę. "Z dwóch rycerzy w pojedynku, pyta wierna służebna, kto lepszy: czy tenże, kto zwyciężył, lub tenże, kto został zwyciężony?" Ponieważ odpowiedź na sprawa tego, kto zwyciężył, jest skuteczna, wdowa oddaje mu własną rękę tak łatwo, że zapasy jadła nagromadzone na stypę pogrzebową mogą działać za ucztę weselną. Nie tworzy co spełniać dobrych uczynków, jeśli się nie chce, by były typowe. Duma stanowi w pełni usprawiedliwiona, byle nie przesadna. Dla tej uznaje się termin dćmesure, odpowiadający Homerowemu hybris, natomiast tę, gdy nadmierna, stosuje się bardzo surowo. Współzawodnictwo w dochodzeniu swego prestiżu prowadzi do stratyfikacji w ramach wojującej elity, chociaż w istocie wszyscy rycerze mają być sobie równi, co w legendach powiązanych z królem
Arturem znaczone jest, jak wiadomo, przez zasiadanie dookoła okrągłego stołu. Ze powodu na określoną dbałość o prestiż w grze żądanie od rycerza odwagi stanowi w szerocy uzasadnione. Jej minus jest najpoważniejszym obwinieniem. Obawa, że się pewno żyć oskarżonym o tchórzostwo, zmierza do łamania podstawowych zasad strategii, co z zmianie pociąga za sobą bardzo często zgubę rycerza i masakrę ludziach jego ludzi.
Mateusz82
 
Posty: 22
Dołączył(a): Cz wrz 08, 2016 3:03 pm
Lokalizacja: Poland

Powrót do Polityka

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość